28 Kasım 2007 Çarşamba

DUA=(A)LLAH (C.C)'TAN (U)MUT (D)İLEMEK...


SEVGİLİ DUASI

Rabbim!..
Bir insanı koy kalbime ama o insan Senin de sevdiğin bir insan olsun...Ve beni öyle bir insana sevdir ki;o insanın kalbinde Sen olasın...
Ki ben o insanın kalbinde Seni bulayım...Beni öyle bir insanla buluştur ki;benden önce onunla Sen buluşmuş olasın...
Onunla elele tutuştuğumda ikimizin elinin üstünde Senin Kudret Elin,(Yardımın) olsun.
Bana öyle gözler göster ki;ben o gözlerden Sana bakayım...(Seni hatırlayayım.Aklımdan hiç çıkmıyor olsan da.)
Bana öyle bir sevgili ver ki;bakışı cennete açılan iki pencere olsun...
Onunla öyle bir yolda yürüyelim ki;klavuzumuz Sen olasın...
Ey Rabbim!Öyle bir sevgili ver ki bana,ona sarıldığımda kâinat bize bakıp,birbirine sarılsın...
Bana öyle bir sevgili ver ki Rabbim,Sevgimizden Hz.Muhammed Aleyhissalatu Vesselam sevilsin...
(Amin...Amin...Amin...)

GÜZEL BİR DUA DAHA...

ALLAHIM!
BANA ÖYLE BİR GÖNÜL VER Kİ:Bir kuruluşun tepe noktasında yetkili olsam bile, bunu asla başka şekilde kullanmayayım.Günlük yaşamda 'ben' yerine, daha çok 'sen' sözcüğünü kullanabileyim...
BANA ÖYLE BİR SEVGİ VER Kİ:Sonsuz bir hazine gibi bitmesin,çoğalsın daha da sevdikçe,doldursun sarsın çevremi.Hatta düşmanlarımı da sevebileyim...
BANA ÖYLE Bİ
R GÜÇ VER Kİ:Herkesten daha çok çalışabileyim,tutsak düşmeyeyim doğanın koşullarına,eşim ve çocuklarımı da mutlu et ki, mutluluğu başkalarına da götürebileyim...
BANA ÖYLE BİR SAĞLIK VER Kİ:Düşünebileyim,konuşabileyim...
BANA ÖYLE BİR ERDEM VER Kİ:İbadet edebileyim,iyilik etmeyi ve sevinçten buğulanmış gözlerle,teşekkür edenlere;"Bir şey yapmadim,animsamiyorum" diyebileyim...
BANA ÖYLE BİR YETENEK VER Kİ: İyi eş,baba,anne,iyi komşu,iyi arkadaş,iyi vatandaş olabileyim...
BANA ÖYLE BİR UMUT VER Kİ:Bugüne kadar yapmış olduğum hatalar için karamsarlığa düşmeyeyim,her şeyden aklanmış olarak yaşama yeniden başlamak üzere bağışlanabileceğimi bileyim...
BANA ÖYLE BİR ANLAYIŞ VER Kİ:Düşünebildiğim,yargılayabildigim, inandığım,kahrolduğum,varolduğum şu anda bu sözleri söyleyebildiğim için şükredebileyim...
BANA ÖYLE BİR TALİH VER Kİ:Yıllar sonra beni hatırlayanlar "Herkese iyilik eden, tüm insanları seven,o düzeyde de sevilen bir kişiydi" diye konuşsunlar ki ben de huzur içinde olabileyim...
BANA ÖYLE BİR İRADE VER Kİ:Bir gün yenilip,içimdeki şeytanın kurallarına doğru yönelirsem;bu bir düşünce ise düşüncemi,bu bir adım ise ayağımı,bu bir uzanma ise elimi durdurabileyim...
BANA ÖYLE BİR SABIR VER Kİ
:Sükûneti bulayım,durabileyim,düşünebileyim...
(Amin...)

21 Kasım 2007 Çarşamba

YAĞMURLARIM GÖZYAŞLARIMA,GÖZYAŞLARIM YAĞMURLARIMA...


Maziye çekilmiş bir günün acısının bende vuk'u bulduğu andan itibaren akıtmaya başladığım gözyaşlarım hala dinmedi,dinmiyor.Pervasızca çekip giden ve mutlu günleri terkedilmişliğe mahkum bırakan zamanın su misali önce yüreğime dolup,sonra taşarak gözlerimden fışkıracağını tahmin etmezdim.Ne çok seviyormuşum!..Ne kadar mutluluk doluymuşum meğer...Zaman giderken iliklerime işleyen mutluluğumu söke söke alıp,belki de bilmeden ve istemeden canımı acıtınca,yüreğim sızım sızım sızladığında anladım.Bir şeyler kopmuştu içimden.Bana başka yüreklerden sunulan sevgi çalınmıştı benden.Anlamıştım herşeyi.Gözlerim şimdi içimdeki beni,kimseye göstermediğim,gösteremediğim beni gördükçe her gece,gözyaşlarım dinmez oldu işte!Zaman!Giderken götürdüklerinin farkında mısın?Su gibi akıp giderken,kalbimden sürüklediğin sevgilerimin,mutluluklarımın hesabı kimden sorulur?..Yine ağlıyorum işte!Halbuki o kadar da direnmeye çalışmıştım.Olmadı işte!Yapamadım,yine beceremedim.Gözlerimden iki damla akmaya dursun,hemen akıtmaya başlıyorum hem yüreğimdekileri hem de gözlerimi rahatsız eden o damlacıkları.Önce düşünceler esiyor beynimde daha sonra yüreğimde toplanıyor tıpkı yağmur yağmasına yakın bulutlar gibi.Rüzgarlar eser,bulutlar bir araya toplanır ya hani,işte aynı öyle.Sonra gözlerimde birikiyor yaşanılanlar."Neler yaşamışım!"diyorum kendi kendime.Ve tıpkı damla damla çiselemeye,yaşlarını akıtmaya başlayan bulutlar gibi bende akıtmaya başlıyorum gözlerimdekileri.Gözyaşlarım aktıkça yaşadıklarımı kalbimin ve beynimin bir köşesine saklıyorum.Önce rüzgarım susuyor sonra bulutlarım azalıyor yavaşça.Yangınımı bu yaşlarla söndürüyor muyum yoksa iyice körüklüyor muyum bilmiyorum?Kırıklıklarımı kendime zaten sormuyorum.Biliyorum ki telafileri yok.İşte onun için bende belki de çareyi rüzgarlarda;estikçe beni kendime getiren rüzgarlarda,bulutlarda;duygu dolu bulutlarda ve sonra ise gözlerimde;yaşanmışlık dolu gözlerimde arıyorum.İşte ben sırf bu yüzden gökyüzü gibi;o bulutlarıyla ağlıyor,ben ise yüreğimle ve gözlerimle ağlıyorum!..Yağmurun sesi var duyulur herkes tarafından evet ama benim de içimde esen rüzgarlar,atılan çığlıklar var.İçimin sesini kimseler duymasa,duyamasa ya da duymak istemeseler bile her daim susmayacaklar!Hem rüzgarlarım hem de çığlıklarım!Dinmeyecek işte!Ne yağmurlarım ne de gözyaşlarım!..