Söz,insanın en değerli unsurudur.Konuşması ve duygularını aktarabilmesi için mutlaka gerekli olan sözcükler bazen başa bela,bazen de duyulması ve söylenmesi en güzel şey haline gelebilir.İnsan,hayatının her alanında yeri ve zamanı geldiğinde konuşması gerektiğini bazen bilemez.
Yaşantımız dudaklardan çıkan bir söz misali kısadır ve her zaman anlamlı olmalıdır.Kendi anlamını içinde barındıran sözlerimiz,zaman içerisinde yok olup gitseler de anlamları ve karşısındakilerde bıraktığı etki hiçbir zaman unutulmaz,unutulmayacaktır.Bazı sözler öyledir ki;kimi zaman bir münakaşayı muhabbete,kimi zaman ise karşımızdaki insanın bize küsmesine,kırılmasına sebep olur.Ve bazen öylesine sözler vardır ki;dudaklarımızdan dökülen;onlarsa çok etkileyici ve güzel bir anlamda insanları mutlu etmektedir.Bu zincir kırılmadığı sürece daima böyledir ve hep böyle de kalacaktır.Ama düşündüğüm birşey var ki;dilerim ki Rabbim'den zincirin gereksiz halkaları kopsun.Çünkü o halkalardan umut gelmez hiçbir zaman.Mutluluğa çare olmayan sözlerin oluşturduğu bir halkadan ne yarar gelebilir ki?...Eminim ki bu yazımı okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır...
Kısaca şöyle belirtebilirim ki;insanın ağzından çıkan kelimeler,o zamansız anlık çıkan sözcükler hayatımızı ve onun değerlerini belirlemeye öylesine yetiyor ve artıyor ki...Tek şey akılda ve duyguların saf olduğu aslında o sıcacık yüreklerde bitiyor.Dilerim yüreklerimizin sıcaklığı sözcüklerimize yansır...Çünkü hayat bize bizim kurduğumuz sıcak ve anlamlı sözcüklerle daha güzel cevap veriyor.Bunun farkına varmak hiçte zor değil....
NOT:Paylaşmak istediğim birşey daha var.Yunus Emre vakti zamanında çok güzel bir söz söylemiş yüreklerimize dokunan"SÖZ OLA KESE SAVAŞI
Yaşantımız dudaklardan çıkan bir söz misali kısadır ve her zaman anlamlı olmalıdır.Kendi anlamını içinde barındıran sözlerimiz,zaman içerisinde yok olup gitseler de anlamları ve karşısındakilerde bıraktığı etki hiçbir zaman unutulmaz,unutulmayacaktır.Bazı sözler öyledir ki;kimi zaman bir münakaşayı muhabbete,kimi zaman ise karşımızdaki insanın bize küsmesine,kırılmasına sebep olur.Ve bazen öylesine sözler vardır ki;dudaklarımızdan dökülen;onlarsa çok etkileyici ve güzel bir anlamda insanları mutlu etmektedir.Bu zincir kırılmadığı sürece daima böyledir ve hep böyle de kalacaktır.Ama düşündüğüm birşey var ki;dilerim ki Rabbim'den zincirin gereksiz halkaları kopsun.Çünkü o halkalardan umut gelmez hiçbir zaman.Mutluluğa çare olmayan sözlerin oluşturduğu bir halkadan ne yarar gelebilir ki?...Eminim ki bu yazımı okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır...
Kısaca şöyle belirtebilirim ki;insanın ağzından çıkan kelimeler,o zamansız anlık çıkan sözcükler hayatımızı ve onun değerlerini belirlemeye öylesine yetiyor ve artıyor ki...Tek şey akılda ve duyguların saf olduğu aslında o sıcacık yüreklerde bitiyor.Dilerim yüreklerimizin sıcaklığı sözcüklerimize yansır...Çünkü hayat bize bizim kurduğumuz sıcak ve anlamlı sözcüklerle daha güzel cevap veriyor.Bunun farkına varmak hiçte zor değil....
NOT:Paylaşmak istediğim birşey daha var.Yunus Emre vakti zamanında çok güzel bir söz söylemiş yüreklerimize dokunan"SÖZ OLA KESE SAVAŞI
SÖZ OLA KESTİRE BAŞI
SÖZ OLA AĞULU AŞI
YAĞ EDE BAL EDE BİR SÖZ."Acı da olsa tatlı da olsa söz ağızdan bir kere çıkar.... Sevgilerimle.........
0 yorum:
Yorum Gönder